’कर्मज्ञ’......(तरही गझल).

अवघ्या विजा मी झेलल्या, सगळी उन्हे मी सोसली..
आयुष्य हे ’शीळेपरी’ वर्षानुवर्षे लोटली !!

ना मी तुला कळले कधी, जुळली नसावी तारही....
जी आरतीची धून ती, तू लावणीशी तोलली !!

मी आजही उरले तिथे(च)! जेथे मला तू भेटला...
माझ्या उशाशी हाय तू! ही सोडचिठ्ठी सोडली !!

’जातोस जा, येतोस ये !’... वा-या कुणी संभाळले?
लोटून दरवाजा पुढे मी ’तावदाने’ ओढली !!

चढता ठरो वा उतरता आलेख नात्याचा खरा...
रेषा समांतर छाटली, ती छेदणारी कोठली ?

कित्ती उगाळा कोळसा ना गंधणे सहाणेवरी....
आरंभला ’कर्मज्ञ’ अन.. कर्तव्य-पूजा पोचली !!