आयुष्यसागर खोल अन् नियती तुझ्या लाटा किती....
प्रारब्ध येते आडवे या संकटा छाटा किती !!
मी टाळले कित्येकदा, दु:खे सदाची सोबती...
ज्या आडवू पहाते सुखा, फ़ुटती तया वाटा किती !!
कोरी हिशोबांची वही ना चाळणे वरचेवरी ....
होते किती, उरले किती, अन सोसला घाटा किती !!
अंजारले गोंजारले माझ्या-तुझ्या नात्या जरी...
जा आठवांनो दूर जा! येतो उभा काटा किती !!
ना या मनाचा ठाव रे, मोकाटश्या ढोरापरी ....
बघ परतुनी येते पिका, मारा किती, दाटा किती !!
मी झुंजले, मी संपले, बघ चालले सरणावरी....
दो-चार दिन जे राहिले त्या फ़ोडणे फ़ाटा किती !!
मंगळवार, १९ जुलै, २०११
सोसला घाटा किती !!(तरही गझल).
७:५५:०० PM
|
·÷±‡±Sumit±‡±÷·
लेबल: कविता , गज़ल , मराठी कविता , gazal , Marathi Gajal , Marathi Kavita , Marathi poem
लेबल: कविता , गज़ल , मराठी कविता , gazal , Marathi Gajal , Marathi Kavita , Marathi poem
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
आता लिहा मराठीत
सुचना
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .




0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा