सखे, तुझ्या आठवणीचा लहरी तो बेभान वारा.....
सखे, तुझ्या आठवणीचा
लहरी बेभान वारा
सडा सुखाचा दुज्या
अंगणात पाडुनी गेला....
सखे, तुझी नी माझी आता
फ़क्त स्वप्नातच भेट घडते
हे गुपित आपलं कुठुनतरी
कळलय वाटतं त्याला
तसं त्याचं नी माझ
आधीच पटत नव्ह्ते
म्हणुन कदाचीत हा
आजची रात्र जागवुनी गेला............
सखे, तुझ्या आठवणीचा
लहरी तो बेभान वारा
सडा सुखाचा दुज्या
अंगणात पाडुनी गेला...
सखे, का गं नेहमीच हा
वारा असा वेगात सुटतो
अंधा-या रात्रीस चमकता
तारा जसा नभात तुटतो
अगदी तसाच बघ हा
स्वप्न माझं तोडुनी गेला ............
सखे, तुझ्या आठवणीचा
लहरी बेभान वारा तो
सडा सुखाचा दुज्या
अंगणात पाडुनी गेला....
सखे, आज तु माझी
नाहीस तरी माझ्या
मनात तुझ्या प्रेमाचा दिवा
अजुनही तसाच तेवत राहतो
माझं तुझ्यावरचं प्रेम जणु काही
पहावत नाहीये त्याला
तु सोडुनी जात होतिस
तेव्हा मी रडलो नव्हतो
म्हणुन कदाचीत आज हा
मला रडवुनी गेला............
सखे, तो तेवता दिवा आज हा
वारा विझवुनी गेला............
सखे, तुझ्या आठवणीचा
लहरी तो बेभान वारा
सडा सुखाचा दुज्या
अंगणात पाडुनी गेला.. ........
मंगळवार, २४ फेब्रुवारी, २००९
सखे, तुझ्या आठवणीचा लहरी तो बेभान वारा.....
सोमवार, २३ फेब्रुवारी, २००९
सगळीच गणितं चुकली आहेत
सगळीच गणितं चुकली आहेत......
आता जीवनाची चक्रे थांबली आहेत,
आयुष्याचा प्रवासच जणू थबकला आहे
माहीत आहे की तु येणार नाहीस,
तरीसुध्दा वेडे मन हे तुझ्याच वाटेला डोळे लाऊन बसले आहे
पहाटेचा उत्साह आता राहीला नाही,
संध्याकाळ म्हणावी तशी रम्य होत नाही
सगळं कसं चुकल्या चुकल्यासारखं वाटतयं
कळत असुनही मन पुन्हा पुन्हा तिकडेच धावतयं
सकाळची गुलाबी थंडी, संध्याकाळची सोनेरी किरणे,
पक्षांची किलबिल आणि पावसातला गारवा
सगळं काही कुठेतरी हरवलं आहे,
निर्सगही जणु माझ्याबरोबर तिलाच शोधत आहे
माझे कुठं चुकले आता काहीच कळत नाही,
अनुत्तरीत प्रश्नाची उत्तरं शोधुनही सापडत नाहीत
म्हणुन पुन्हा नव्याने सगळी गणितं तपासत आहे ,
पण छे आता सगळीच गणितं चुकली आहेत....
तु आणि हे जीवन
आयुष्याच्या वाटेवर चालताना,
जेव्हा तु भेटलीस.......
पावलांना झालेल्या असंख्य जखमा
अचानक पणे भरल्या सारख्या वाटल्या....
तुझ्या सोबत चालताना,
पुढील वाटेवरील काटे देखिल
पावलांना फुलां सारखे जाणवत होते....
ज्या डोळ्यांनी,
तु या मनाला स्पर्श केलास......
मनात उरला तो फक्त आनंद
तुझ्या त्या डोळ्यातुन वाहणारा आनंद.....
ज्या शब्दात तु मला जगण्याचा अर्थ समजावलास
ते शब्द मला आजही स्पष्ट पणे ऐकु येतात....
आज तु नाहिएस....
पण आयुष्याची वाट आजही, तशीच दिसते
फुलांनी भरलेली...
आजही डोळ्यातील अश्रु पुसण्यासठी पुढे
सरसावणारे तुझे हात मला दिसतात......
त्या सुंदर हातांचा स्पर्श माला आजही जाणवतोय!
पण पुढच्याच क्षणी आठवतं की ,
तु कधीच गेली आहेस..
अगदी कायमची............
Punyachya Pori
punyachya pori re punyachya pori
bukkyancha maar pan bolaychi chori
disayla asel padalela prakash jari
magava shrewsberry tar milate marie
kuni asel smart tar kuni asel gori
javal jaaun bagha yanchi patich kori
zalya kiti mothya tari eikatil lori
penthouse la jashi ek attach mori
thodya aahet babhali ann thodyasha bori
kuthalihi porgi tashi aahe fasachich dori
punyacha porincha asto hazarda retake
batting karta karta udaleli aste wicket
TVS chi Scooty aani Bajaj chi Sunny
shampoo lavala tari sutat naahi funni
baher jatana yanche tond aste zakalele
asavet yanna swatahche weakpoint samajlele
porinna watate amhi pawasachya gara
aga udalela fuse tumcha tumhi tutlelya tara
saangayla saral astat ya pori waagayla paaji
khaanaryane japun khavi hi kaarlyachi bhaji
Mhanun Punyachya pori re Punyachya pori
Saglyach asha fakt sodun 'maazi' chhori
आपलीच वाट पाहात
आपलीच वाट पाहात
आपण कफल्लक झालो आहोत पुरते हे कळल्यासारखे
वाटेवरचे सारे भिकारी
उधळत सुटलेत ओंजळींनी हवेत त्यांचे सारे सुटे पैसे
आणि नाण्यांच्या त्या अलगद पावसातून
आपण निघालो आहोत एकमेकांना बिलगून
बेफिकिरीच्या एकाच छत्रीखालून
आपल्याला खात्रीच आहे
जणू कंडक्टर आपल्याला सोडेल फुकट कुठवरही
आणि आता निर्वाणीच्या या क्षणी
तू भिजून उभी आहेस माझ्यात चिंब
आणि माझ्या डोळ्यात तुझंच प्रतिबिंब
एकमेकांचा हात सोडून
आपण आयुष्याच्या या सर्वात उंच कड्यावर उभे आहोत
झोकून द्यायला संपवायला सगळंच तुझ्यामाझ्यातलं
पण
एक तुझ्या लक्षात येतंय का... ?
झोकून देण्याआधीच
आपण ' पुन्हा ' तरंगायला लागलो आहोत
शेवटची निघून जाताना...
तू निघून चाल्लीयेस कायमची हे कळल्यावर
अचानक लक्षात येतंय
तुझ्यावर लिहिणार होतो मी एक प्रेमकविता
तुझ्या नुस्त्या आसपास असण्यादिसण्यानेच जणू
आपोआप उमटत जातील ओळी कुठल्यातरी कागदावर
इतके माझे डोळे तुझे झाले होते
पण मधल्या काळात या शहराने
कुठलं तरी ट्रॅफिक जॅम , कुठलं तरी प्रदूषण ,
कुठला तरी कल्लोळ सोडला होता आपल्या दोघांमधे
आता
तुला शेवटचं पाहताना बघ कशी स्लोमोशन झालीये गदीर्
तुझ्या हसण्याच्या उंच पुलावरून दिसतायत मला खाली
तरंगत चाललेली हजारो माणसं
डोक्यावर चंपाचमेलीमोगरागुलाब उगवलेली
साऱ्या मोटारी उडू लागल्यात फुलपाखरं होऊन
स्कुटरी गुणगुणू लागल्यात भुंग्यांसारख्या
सायकली चाल्ताहेत आपोआप
कुणीतरी अदृश्य माणूस नुक्ताच सायकल शिकल्यासारख्या
रस्त्याच्या फांद्यांना रिक्शा लटकल्यात मधमाशांच्या पोळ्यांसारख्या
रेल्वेगाड्या यार्डातल्या वारुळांतून
कात टाकून बाहेर पडल्यात लखलख
आपण धावत सुटलो आहोत एका वेगळ्याच प्रवासाला
हे ठाऊक असल्यागत बसेस थांबून राहिल्यात सिग्नल्सवर
