शेवटची निघून जाताना...

शेवटची निघून जाताना...

तू निघून चाल्लीयेस कायमची हे कळल्यावर

अचानक लक्षात येतंय

तुझ्यावर लिहिणार होतो मी एक प्रेमकविता

तुझ्या नुस्त्या आसपास असण्यादिसण्यानेच जणू

आपोआप उमटत जातील ओळी कुठल्यातरी कागदावर

इतके माझे डोळे तुझे झाले होते

पण मधल्या काळात या शहराने

कुठलं तरी ट्रॅफिक जॅम , कुठलं तरी प्रदूषण ,

कुठला तरी कल्लोळ सोडला होता आपल्या दोघांमधे

आता

तुला शेवटचं पाहताना बघ कशी स्लोमोशन झालीये गदीर्

तुझ्या हसण्याच्या उंच पुलावरून दिसतायत मला खाली

तरंगत चाललेली हजारो माणसं

डोक्यावर चंपाचमेलीमोगरागुलाब उगवलेली

साऱ्या मोटारी उडू लागल्यात फुलपाखरं होऊन

स्कुटरी गुणगुणू लागल्यात भुंग्यांसारख्या

सायकली चाल्ताहेत आपोआप

कुणीतरी अदृश्य माणूस नुक्ताच सायकल शिकल्यासारख्या

रस्त्याच्या फांद्यांना रिक्शा लटकल्यात मधमाशांच्या पोळ्यांसारख्या

रेल्वेगाड्या यार्डातल्या वारुळांतून

कात टाकून बाहेर पडल्यात लखलख

आपण धावत सुटलो आहोत एका वेगळ्याच प्रवासाला

हे ठाऊक असल्यागत बसेस थांबून राहिल्यात सिग्नल्सवर

I'm reading: शेवटची निघून जाताना...