त्या शब्दासाठी

ठेचकाळत निघालेला तो शब्द शोधतोय
तुझा आसरा, वळचणीच्या पागोळ्यासारखा.
तू कोठे आहेस?
असण्यात तुझं नसणं नि
नसण्यात तुझं असणं.
एवढी कशी
तू अगदी निर्गुण, निराकार.

तू कोठेतरी हरवली आहेस जणू.
तो झाडाखालचा वेडा कवी पण शोधतोय तुला.
लोक म्हणतातच, त्याला खुळा प्रेमी; आता तूही सहभागी झालीस वाटतं त्यात.
तु अशी त्याच्या जवळ येतेस नि
त्याला हूल देऊन निघून जातेस ते.
अगं, त्याच्यासाठी नव्हे तर त्या शब्दासाठी तरी तू त्याला गवसं

अगदी
अनाहूतपणे चालत येऊन पाठीमागून मिठी मारावी तशी