गात होतो मी त्या उंच टेकडीवर
नव्हते दूर वर कोणीच
होतो एकटाच मी आणि वारा
पण नव्हते कोणीच ऐकायला....
गात होतो मी त्या घनदाट जंगलात
भरपूर होते प्राणी , पक्षी
भाषा नव्हती समजत त्यांना
म्हणुन कोणीच नव्हते ऐकायला....
गात होतो मी त्या वाहत्या नदीवर
खळ-खळत होते पाणी
पाहत होतो मी दगड - गोटे
तेव्हा कोणीच नव्हते ऐकायला....
गाऊन गाऊन मी तर पार थकलो
मात्र शेवटी आता थाम्बलो
का गाऊ? कुणासाठी गाऊ?
कारण नव्हते कोणीच ऐकायला....
गुरुवार, ४ जून, २००९
नव्हते कोणीच ऐकायला...
५:३५:०० PM
|
·÷±‡±Sumit±‡±÷·
लेबल: कविता , प्रेम कविता , मराठी कविता , मैत्री , Friendship , Marathi Kavita , marathi love poem , Marathi poem , marathi prem kavita
लेबल: कविता , प्रेम कविता , मराठी कविता , मैत्री , Friendship , Marathi Kavita , marathi love poem , Marathi poem , marathi prem kavita
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
आता लिहा मराठीत
सुचना
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .




0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा