सांज संध्या

पानात लपला ग सूर्य कोवळा
उजळला चंद्र भाबडा भाबडा
परसुदारी कोण ग आली बाई
सायंकाळी आरवतो कोंबडा

ये ग ये ग माझी माय माऊली
नेसवू तुला कोणती सावली ?
रंगउधळण माझ्या अंगणदारी
बिलवर पाटल्या सोनसोनेरी

अशी कशी आज आलीस माय
थबकला माझा उन्हात पाय
लोळते सुख माझ्या संसारात
दुख धाकटे होते आभाळात

पती आहे माझा ग लेकुरवाळा
लावतो मेघाचे भस्म कपाळा
बैसला ध्यानस्थ लेवून शेला
शिरी त्याच्याच रवी लोपला

उंबर्यात माझ्या ग नक्षत्रथवा
चिवचिव पाखरे रोज खेळ नवा
हळूच भुरकन उडते आकाश
तुझी आठवण येते सावकाश

नको करू काळजी जा तू माय
दुधावरी करपून जाईल साय
संध्या सरली झाली ग रात्र
संधिप्रकाश अजून आहे मात्र

I'm reading: सांज संध्या