निरोप

निरोप काळाच्या या नाजुक गाठी दातांनीही सुटतिल ना हळूच उमलती पंख हे कोमल दो हातांनि मिटतिल ना ॥ काळ बसला मारित गाठी मिटुनि डोळे लावुनि मन वैशाख वणवा अलगद पेटे कातरस्मृतींचे जळते वन ॥ कालाचे हे चाक दातेरी ना कधीही मागे फिरे कोण चिरडते पदी तयाच्या कोण उरे आणि कोण मरे ॥ प्रसन्नतेचा झरा खळाळे ओसंडुनि हे गात्र न् गात्र निरोप देतो तुजला आता भरूनि गेले घटिका पात्र ॥

I'm reading: निरोप