तिच्याशी भांडताना नकळत, मीच नकळत तिच्या बाजूनी होतो! तिच्या गालचे अश्रू पुसत, रागच माझा फितूर होत !! माणुसच आज माणसाला मारायला उठलायं, हा कोणता नवां धर्म माणसाने स्विकारलाय? हे माणसा परतून माणसात ये, सोडून द्वेश, हर्षात ये! तस पाहिलं तर, तिची माझी सच्ची मैत्री होती.. आज कित्येक वर्षानी भेटलो, माझी सारखीच तिही कोणा एकासाठी एकटी होती !! सोबतीस नाही माझ्या कोणी तरी जगणं न मी सोडलं... बदलत राहिले दिवस तरीही, खापर त्याचे नशिबाच्या माथ्यावरं नाही मी फोडलं !! शब्द मोत्यांसारखे असतात म्हणून कसेही माळायचे नसतात.... शब्दांच्या ओळी होतांना, शब्दांचे अर्थ सांडायचे नसतात!! |
सोमवार, ६ सप्टेंबर, २०१०
ती आणि तीच .....
५:५३:०० PM
|
·÷±‡±Sumit±‡±÷·
लेबल: कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
लेबल: कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
आता लिहा मराठीत
सुचना
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .




0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा