जीवन

मंगळवार, १३ एप्रिल, २०१०

माजे जीवनगाने संपताच संपत नाही
मी कितीही पुरून उरलो सरताना सरतच नाही
गाडीची दोनच चाके चढ़ उतार बघतच नाही
रस्ता हा कालोखाचा संपताच संपत नाही
रोज नवी उभी समस्या ती रोज कशी सोडावी
रोजचे नित रडगाणे संपताच संपत नाही
आता असे वाटते सर्वच प्रश्नही सुटले
पण श्वास सोडताना पुढे नविन उभे असते
आयुशाला जाता सामोरा अड़चनींचे मोठे जंगल
रस्ता तुडाविताना हा संपताच संपत नाही
प्रश्न सोडविताना उत्तरच ठावुक नसते
हे आयुष्याचे नित गाणे संपताच संपत नाही
कितीही ठरवले जरिही थाम्बयाचे नाही
थाम्बा येयितोवर धीर बघ हा खचतो
जावयाचे कुठल्या गावा तो रस्ता सापडत नाही
अड़चनींचे बहाने संपताच संपत नाही
संकटा जाता समोरा सांग मी काय करावे
हे संकट आहे की संपताच संपत नाही
शोधली वाट नवी ही नजरेआड होवूनी
ही वाटच आहे परि संपताच संपत नाही
हिचा जरी शेवट जाला तरी तो शेवट नसे मजला
अंधारातून प्रकाशाला एक दूत रस्ता देवून गेला