बैल

आम्ही उभे आहोत…
अखंड तुमच्यासाठी…
मेहनतीची नाही लाज…
कर्तव्याचे भरले ओझे….
तुम्हीच अमुच्या पाठी..
रे माणसा….
कधी जुम्पतोस गाडीला कुण्या..
कधी हाकतोस मोट…होतात पाठीच्या कण्या…
तर कधी तुझ्या डोक्यात,
शर्यतीच्या झिणझिण्या …
तरी नाही खंत आयुष्याची….
तुझ्या साठी झटून मिटतात…
जळणाऱ्या डोळ्यांच्या वाती….
पण पीळ पडतो जीवाला खरा…
जेव्हा होतोस कधी कृत्घन…
उभ्या आयुष्याची माती होते…
उभे राहते केवळ असे शिल्प भग्न..