पिवळे तांबूस उन कोवळे पसरे चौफेर
ओढा नेई सोने वाटे वाहुनिया दूर.
झाडांनी किती मुकुट घातले डोकीस सोनेरी
कुरणांवर शेतात पसरला गुलाल चौफेरी!
हिरवे हिरवे गार शेत हे सुंदर साळीचे
झोके घेते कसे, चहुकडे हिरवे गालीचे!
सोनेरी, मखमली, रुपेरी, पंख कितीकांचे
रंग किती वर तर्हे तर्हेचे इन्द्र्धनुष्याचे.
अशी अचल फुलपांखरे फुले सालीस जणु फूलती
सालीव्र झोपली जणु का पाळण्यात झूलती.
झुलक्न, सुलक्न इकडून तीकडे किती दुसरी उडती !
हीरे, माणके, पांचू फुटुनी पंखची गरगराती !
पहा पांखरे चरोनी होती झाडावर गोळा .
कुठे बुडाला पलीकडील तो सोन्याचा गोळा?
- भा. रा. तांबे
शनिवार, ५ सप्टेंबर, २००९
पिवळे तांबूस उन कोवळे
५:५६:०० PM
|
·÷±‡±Sumit±‡±÷·
लेबल: कविता , बालभारती - आठवणीतील कविता , मराठी , मराठी कविता , Balbharati , Marathi Kavita , Marathi poem
लेबल: कविता , बालभारती - आठवणीतील कविता , मराठी , मराठी कविता , Balbharati , Marathi Kavita , Marathi poem
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
आता लिहा मराठीत
सुचना
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .




0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा