असे चिंब ओले कुणी पाहिलेले

सुगंधात न्हाले असे रान ओले
कुणी पाहिले ते कुणाला कळाले
इथे आर्त दंवबिंदू गालास चुंबी
कुणी पाहिले ते कुणाला कळाले

लपे डोंगराआड लाजून चंदा
निशा गोड त्याने अशी पाहिलेली
किती रम्य असते असे जागणे रे
कुणी पाहिले ते कुणाला कळाले

असा न्हायलेला तू बाहेर येता
सुगंधी बने श्वास निश्वास घेता
मुलायम उसासाही छळतो कसासा
कुणी पाहिले ते कुणाला कळाले

असे रक्त रंगीत येते भरात
जसे रंग गालावरी सांडतात
कुणा वेड लावी कुठे जीव जाई
कुणी पाहिले ते कुणाला कळाले