जेव्हा तू ’त्या’ नावाने मारलीस गोंडस हाक
मी थरथर झाले होते कळलेच नाही तेव्हा...
जेव्हा तू नजरेने त्या अर्धा कटाक्ष फ़ेकला
मी थरथर झाले होते कळलेच नाही तेव्हा...
धडपडता मी, तु झटकन सावरले छातीपाशी
मी थरथर झाले होते कळलेच नाही तेव्हा...
जेव्हा तू सहजासहजी घेतला हात हातात
मी थरथर झाले होते कळलेच नाही तेव्हा...
मी सोडवला तो हात अन मागे नव्हते वळले
मी थरथर झाले होते कळलेच नाही तेव्हा...
मन मागे खेचत होते पावले जात वाटेने
मी थरथर झाले होते कळलेच नाही तेव्हा...
कळलेच नाही रे तेव्हा, ना तुला मला कॊणाला
मग उशीर हा होईल, कळलेच नाही तेव्हा...
शुक्रवार, २९ मे, २००९
उशीर
९:४४:०० PM
|
·÷±‡±Sumit±‡±÷·
लेबल: उशीर , कविता , प्रेम कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , marathi love poem , Marathi poem , marathi prem kavita
लेबल: उशीर , कविता , प्रेम कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , marathi love poem , Marathi poem , marathi prem kavita
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
आता लिहा मराठीत
सुचना
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .




0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा