कोवळी पहाट

लक्ष ही नाही जात आता
झिटा पिशिंयम, अल्फा मायनोरिस
आणि
निरयनात अडकणा-या रेवतीचक्राकडे

ना वाटते भिती अर्बुदी मंगळी दशेची
मन आता नाही शोधत तो..उर्जस्वल योगी
नाही नाहीच रमत मी
असह्यतेच्या वर्तनात
बोथटतेच्या उद्वर्तनात
झुगारते.. संवेदनहीन मांसल अवगुंठन
स्विकारते फक्त चैतन्यमयी संवेदन..चिरंतन

हल्ली आकाशात दिसतो फक्त
गुलाबाचा रक्तिमा, नभाची लाली
आरक्त क्षितिजावरची कोवळी पहाट
लाजून चूर होऊन...
ढगाआड लपणारी..रात !