तुझ्या येण्याने होतील
फूले जागे होइल किलबीलाटरे
अताच झोपली असेल
सजनी माझ्या आठवनितरे
थांब दिनकरा थांबरे...
अताच भेटलो तिजला
स्वप्नात तीच्या मी
प्रितीचे गीत गायला
पसरवू नको प्रकाशरे
थांब दिनकरा थांबरे...
सांडले गवतावर मोती
बनवेल हार म्हणतो
तू येण्याने नाहीसे होती
वेचलेले ओजळीत माझ्या
थांब दिनकरा थांबरे...
खिडकीतूनि किरने तुझी
डोळ्यावर तीच्या पडतात
मीच स्पर्श करतो
हे भास तीला होतात
थांब दिनकरा थांबरे...
आठवतय रोज जाळं तीच पसरवण तळ्यात चद्रंबिबांसाठी
मी राहीलो शिपलं बनुन , माझ्यातला मोती तीने ना शोधला कधी.
मी होतो पतंग जळणारा ती ज्योत होती मला जाळणारी
मी जळालो पतंग बनुन , तिला एकही चटका ना लागला कधी.
मी लाचार इतका की आज माझीच कीव मज यावी
मी मला दिले आगीत झोकून , तीचा धुराकडेही जिव ना वळला कधी.
आता मज नकोच तिच्या प्रेमाच्या उसण्या त्या थापा
बुधवार, २९ एप्रिल, २००९
तुझ्या येण्याने होतील
२:१०:०० PM
|
·÷±‡±Sumit±‡±÷·
लेबल: कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
लेबल: कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
आता लिहा मराठीत
सुचना
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .




0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा