एक कळी मात्र, उमलायचीच राहून ग
वसंतात आज या, सारी बाग न्हाऊन
एक कळी मात्र, उमलायचीच राहून ग
एक कळी मात्र, उमलायचीच राहून ग
झंकारली भग्न तार, ह्रदयाची मा
वेदना त्या जुन्या, पुन्हा सु
वेदना त्या जुन्या, पुन्हा सु
उजळले दीप, सर्वांच्या दारी;
रांगोळी माझ्या घरी, का अशी पु
रांगोळी माझ्या घरी, का अशी पु
पुरविली वस्त्रे द्रौपदीस, लज्
चंद्रमौळी नशिबात माझ्या, लक्
चंद्रमौळी नशिबात माझ्या, लक्
जाहली त्रुप्त धरती, अळवाच्या ब
झोपडी माझीच फक्त, त्या पुरात व
झोपडी माझीच फक्त, त्या पुरात व
एक कळी मात्र, उमलायचीच राहून ग
0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा