तरीही......(गझल).

जरी संपले श्वास सारे तरीही
नवे वाहती रोज वारे तरीही

किती लिंपले काळजाच्या तड्य़ाला
मनाची निखळतीच दारे तरीही

उभा जन्म झेलीत दु:खे सरावा
सुखाचे निसटतात पारे तरीही

मना शॄंखला जाचणा-या रितींच्या
जुळो ’सूर’ ना, गीत गारे तरीही

मिळो वंचना वा मिळावी उपेक्षा
अहोरात्र तू वाह भारे तरीही

सुन्या अंगणी घोर अंधार दाटे
नभी शोभती चंद्र-तारे तरीही

इथे रोज वेदी-बळी स्त्रीच चढते
कुणी चालल्या देत नारे तरीही