प्रतारणा

शनिवार, २३ जुलै, २०११

प्रतारणा

प्रतारणा

काट्यातून तुझ अलगद उमलण
त्या दरवळाने मी मोहित होण
कधी कळालंच नाही .............
तू तिच्या केसात माळला होतास
मी मावळत्या कळीस हुंगत राहिले

शब्दांचा पदर घेतलेली ती कविता
रिक्त ओळीतली तुझी ती मंजूळंता
कधी कळालंच नाही ...............
तो तिच्या ओढणीचा तुकडा होता
मी माझ्या पदराला फाडत राहिले

कोरड्या टिपेच्या चंद्रात तू जाता
बंदिस्त मनात तुला साठवत गेले
कधी कळालंच नाही ................
तू निरांजनात तुपाची धार होतास
मी दुधातल्या वाती वळत राहिले

ओठाच्या कळीत साचलेली गुलाबी
त्यावर धजावणारे तुझे वेडेसे कंप
कधी कळालंच नाही .............
माझी नसलेली ती श्रुंगारता आहे
माझी रिक्तता मी शोधत राहिले

छातीवर तू झेललेले बोथट वार
पाठीवर पोळलेले अव्यक्त दाह
कधी कळालंच नाही ............
ते तीच उरलेलं अस्तित्व आहे
जखमेत खपली मी होत राहिले

माझ्याशी प्रतारणा केली होतीस
माझीच कुचंबणा मी करत होते
कधी कळालंच नाही ...........
ती तुझ सौभाग्य राखत होती
मी तुझी नुसतीच राख होत गेले ..........

......कविता