अद्वैत

अद्वैत

सारवूनी क्षितिजाचे अंगण
चंद्रज्योत ललाटी घेवून ये
तुडवीत तिमिर पंकातला
तेजाचे अमृतकुंभ घेवून ये

भरले डोळे आज दवबिंदुनी
पापणीचे धुके तू सारून ये
आंदळून झोका वाऱ्यातला
सौरभ प्रकाशाचा माळून ये

टाकीत पावले नभमंदिरात
किरणांचे राऊळ लेवून ये
निर्जीव देह निर्मळून माझा
सजीवत्व फुलांचे घेवून ये

उधळीत चौखूर तव रथाचे
आधार जीवनाचा होवून ये
सिंचुनी केशकेसरी कवडसे
प्रीतीत माझ्या न्हाहून ये

तुझ्या दर्शने ......
हृदयस्थ जाहले आकाश सारे
अंशअंशाने तेजाने सजुनी गेले
तूच तूच मी अन मीच मीच तू
आत्म्यातून अद्वैत होवुनी गेले


.....कविता

I'm reading: अद्वैत