तू......

तू.....


धुंद धुंदश्या चांदण्याचा कहर तू
चंद्राने शिंपलेल्या रातराणीचा बहर तू
रातराणीच्या मंद कळीच्या गंधाची लहर तू
कळी पाकळीवर ओघळणाऱ्या दवबिंदूचे शहर तू


कोकिळेच्या कुंजनाचा केदार तू
प्रेम ऋतूत फुललेला वसतांचा बहार तू
पालवीच्या पानातून शहारणारा मल्हार तू
चैतन्यमयी नव्या ओजस्वी ताऱ्याचा भटियार तू


माझ्याच या हृदयाची तस्वीर तू
अंतरात दरवळणार्या श्वासात अधीर तू
तुझ्यावाचून क्षणोक्षण तळमळणारे रुधीर तू
कधी गाठणारे कधी दूर नेणारे मनाचे पैलतीर तू


गालावरच्या खळ्यांना फितूर तू
डोळ्यातले रेशमी कवडश्यांचे काहूर तू
ओठातल्या त्या शब्दांच्या अमृताचे अंकुर तू
खुळ्या खुळ्या बटांवर रुळणाऱ्या कुंकवात चूर तू


गुंफगुंफलेल्या कवितेची लकेर तू
कागदावर तुझे भास अन तू चौफेर तू
कधी मतल्यातला कधी मक्त्यातला शेर तू
रित्या रित्या शब्दांमध्ये असा भावनांचा घेर तू


आणि मी .....
मी म्हणजेच तू ........



....कविता

I'm reading: तू......