आपल अस्तित्व उमगलं
कधी वेलीवर , कधी देवाच्या मूर्तीवर
तर कधी निर्माल्य म्हणून
स्वत:च आयुष्य उजळवलं
वेलीवर असताना सोंदर्य
मंदिरातल्या मूर्तीवर पावित्र्य
तर कधी निर्माल्य असूनही मंद सुगंध .
एका दिवसाच्या आयुष्यातही
इतकं काही कमावलं
स्वत:च्या अस्तित्वानी
कधी वेलीला कधी मंदिराला
तर कधी निर्माल्यातील
सुकलेल्या फुलांनाही मोहवलं
वेलीवरची एक कळी जेव्हा
उमलली असेल
आपल्या एका दिवसाच्या
पण सुंदर आयुष्याची
त्या फुलाला कल्पनाही नसेल.
आता आपलं आयुष्य बघून
ते फुल पण हसत असेल
प्रत्येक क्षण दुसर्यांना दिला
यातच आयुष्याच सार्थक झालं
असा मानून डोळे मिटेल..
0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा