पाउस .... माझा सखा

मंद पण गार वारा सुटलेला,
दिवस होता पण अंधारून आलेला

झाडांच्या पानांची कुजबुज सुरू झाली,
सगल्यानाच त्याची चाहूल लागली

सगळेच त्याची वाट पाहत होते,
मी ही त्याचीच वाट पाहत होते

कित्येक महिने झाले होते त्याला पाहून,
गेला होता मी येईन लवकर असे सांगून

मग यायला ईतका वेळ का लागला,
पाहता पाहता रस्ता मोकळा झाला

त्याचे टपोरे थेंब माझ्या अंगावर पडले,
बेदुन्द होऊन मी त्याच्यासवे न्हाहले

गेले विसरून त्याच्यसंगे ती जखम मनातली,
आली माझ्या चेहर्‍यावर नवीन झळाली

मनात आशेची एक पालवी फुटली
चेहर्‍यावर खळखळनारे हसू आले,

त्यानेच माझ्या आयुष्यात सुखद क्षण दिले
मलाही त्याने त्याच्यासारखेच बनविले

असा हा सगल्याना गोडी लावणारा
पाउस माझा सखा आला घेउनि रिमझिम धारा......
.
.
.
-उज्वला राउत

I'm reading: पाउस .... माझा सखा