दुरवर जाते ही वाट
बजबजतो पक्षांचा किलबिलाट
खळखळत वाहते ते समुद्राचे नीळेशार पाणी
अशा या रम्य संध्याकाळी
मन आठवणींनी दाटुन येई
आठवतो तो भुतकाळ
करुन देई जाणीव
एका कटू सत्याची
"तिला माझे शब्द कधी कळलेच नाहीत"
मनात उठवी अनेक भावनांचा कल्लोळ
तरीही आणुन देई ओठांवर हसु
कदाचित जिवन याचेच नाव
अचानक पुन्हा वर्तमानकाळात आणुन सोडी
न मग डोळ्यांसमोर दिसते ती
दुरवर जाते ही वाट.
शुक्रवार, ५ जून, २००९
दुरवर जाते ही वाट.........
९:३७:०० PM
|
·÷±‡±Sumit±‡±÷·
लेबल: कविता , प्रेम कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , marathi love poem , Marathi poem , marathi prem kavita
लेबल: कविता , प्रेम कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , marathi love poem , Marathi poem , marathi prem kavita
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
आता लिहा मराठीत
सुचना
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .




0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा