मनाच्या नाजुक अंगावर
थयथय नाचून गेलेल्या
काळच्या जखमा आजही
अगदी तशाच ओल्या
उठते आजही एखादी
जीवघेणी कळ
तिच्यावर पडलेल्या एखाद्या
खारट खारट शब्दाने
अधुनमधुन उठनार्या या वेदनेवर
कणभरही समजुतींची हळद पडू नये
हा योगायोग की
अशाच वेदनांनी पछाड़लेल्या
समाज मनाची भेसुरता?
शनिवार, ६ जून, २००९
भेसुरता?
८:५२:०० PM
|
·÷±‡±Sumit±‡±÷·
लेबल: कविता , मराठी , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
लेबल: कविता , मराठी , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
आता लिहा मराठीत
सुचना
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .




0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा