माझं घर उध्वस्त होतयं, माझी माणसं मारली जातायत
पण मी काहीच करु शकत नाहीये!
टीव्हीवाले सगळ्याचाच बाजार मांडतायत, लोक आतंकवाद्यांना बघायला जातायत
पण मी काहीच करु शकत नाहीये!
नेते इथे फक्त मिरवायला येतायत, अजूनही मतांच्या पेट्याच भरल्या जातायत
पण मी काहीच करु शकत नाहीये!
मुलं दहशतीचे खेळ खेळतायत, त्यांच बालपण मात्र विसरतायत
पण मी काहीच करु शकत नाहीये!
लोक सगळं किती पटकन विसरतायत, आतंकवाद्यांना मारल्यावर जल्लोष करतायत
पण मी काहीच करु शकत नाहीये!
डोळ्यांत अश्रु उभे राहतयत, मनात राग कोंडला जातोय
पण मी काहीच करु शकत नाहीये!
मनात कुठेतरी नवी उमेद जन्माला येतेय
हे सगळं बदलायचं अशी जिद्द निर्माण होतेय!
शुक्रवार, ५ जून, २००९
पण मी काहीच करु शकत नाहीये......
९:४८:०० PM
|
·÷±‡±Sumit±‡±÷·
लेबल: कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
लेबल: कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
आता लिहा मराठीत
सुचना
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .




0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा