न कळे माझे आयुश्य मजला
सांग कोणता ठाव देवु तुजला
तुला पाहशी या डोहात
करे मी कौतुक तुझ्या रुपाच
नसे कोणताच चेहरा मला
ना लोभस ना मोहक
कुरुपही ना म्हणशी मला
लुटण्याचे रंग मनमुराद
जसा उषेचा किरण
अन रातीचा काळोख
ल्यालो मी जरि इंद्रधनुचे रंग
मी एक तो बेरंग
कोणी हसता मी हसत राही
कोणी रडता मी रडुन जाई
नाहीत माझ्या भावना थोर
नसेन मी भोगले दुख अपार
सुखाचे ही पाहिले ना दार
कोणते हास्य देवु तुला
मी तर एक उदासीन
माझे अस्तित्व नसे मला
विरघळुनी इतरांच्यात
शोधितो ध्यास नवा
देवु कोणता जन्म तुला
मरणाच्याही चक्रात नसे स्थान मला
लहरीतुन लहरतो
तरंगातुन तरंगतो
लाटातुन उसळतो
खळखळाटातुन खदखदतो
म्रुगजळातुन फ़सवितॊ
संथ होवुनी निस्तबध होतो
निसर्गाच्या किमयेने मी चालतो
तरी साथ मी देवु कशी तुला
न कळे माझे आयुश्य मजला
सांग कोणता ठाव देवु तुजला ….
0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा