पाऊस.. असा यावा...

पाऊस.. असा यावा...
जसे पैन्जण वाजवत
कुणीतरी यावे..

पाऊस.. आला की मला माझी वही आठवते..

पावसाच्या कवितान्निच माझी

वहीचिम्ब भिजलीय

वाहणारे डोळे आता कोरडे होताहेत...

आपोआप

कोणी सान्गावे तो येईल....

अवचित ध्यानीमनी नसताना
दबक्या पावलान्नी

अन

बरसत सुटेल बेभान....

मग पुन्हा कोरडीठाक होईल

माझी वही...पहिल्यासारखी..

नवी कोरी.....

तिच्या पानान्चा वास मात्र

असेल पावसासारखा...