॥ हरि ૐ ॥
ऊठ बा मानवा
झुंजूमुंजू झाले
आता झुंजूमुंजू झाले
अवघे चैतन्य लेवूनी
सकळ ब्रम्हांड जागले
कोंबड्याने बांग दिली
पाखरांना जाग आली
गोठ्यातली कपिलाही
पाडसाला साद घाली
डोलु लागे शेत सारे
पांघरुनी गार वारे
लाजरीच्या पानांचेही
रोमांचित रोम सारे
उमलल्या जाईजुई
वात कसा गीत गाई
वनातल्या केकीलाही
नृत्याची जडली घाई
चेतावल्या दश दिशा
उजळल्या न्हाऊनीया
दवबिंदु प्राशुनिया
निशेला चढली नशा
उठीले कण नि कण
उठीलेही नारायण
तूच बा मानवा असा
करीसी कुठे परायण
वेळ असा कुणासाठी
नाही कधी रे थांबला
कालचक्राच्या फे-यात
थांबला तो संपला....
थांबला तो संपला....
शुक्रवार, २९ मे, २००९
ऊठ बा मानवा
९:४३:०० PM
|
·÷±‡±Sumit±‡±÷·
लेबल: कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
लेबल: कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
आता लिहा मराठीत
सुचना
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .




0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा