सोपविला भार
तुझ्यावर आता
तूच एक त्राता
दयानिधी
तुझ्याच छायेत
विसरला शिण
उरले न हिण
देहामाजी
धरणी उशाला
आकाशाचि शाल
प्रणवाचा ताल
कानावरी
तुटुनिया गेले
पाश संसाराचे
विश्व हे घराचे
रुप झाले
हात हे मोकळे
तुला वंदावया
धन्य झाली काया
तुझ्या पायी
आनंदाने जड
विलोप पावले
झाड झेपावले
मुळाकडे
सोमवार, २५ मे, २००९
मुळाकडे
६:४६:०० PM
|
·÷±‡±Sumit±‡±÷·
लेबल: कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
लेबल: कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
आता लिहा मराठीत
सुचना
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .




0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा