रेशिम

मोठ्या अभिमानाने मी म्हटल
नक्कि जमेल मला तुझ्याशिवय रहायला
एवढ काय त्यात
पण एक रेशिम रुतुन राहील
तुझ्या नि माझ्या नात्यात
सतत खुपत राहील
रुतून बसल मनात

निघता निघत नाही
सुटता सुटत नाही
तट्कन तोडून टाकण
माझ्या स्वभावातच नाही

पुढे तर जायचय मला
थाम्बून चालणार नाही
जगाची ही धोपट वाट
माझ्याच्यानी चुकणार नाही

तेव्हा आता

या रेशमाबरोबर
मझी थोडी स्पन्दने ठेवते
सतत धडकत ठेव त्याना
एव्हडीच आज मागणी करते