आज पहाटे झपाटलेला दिशाहीन मी फिरत निघालो
नदीकाठच्या बागेमधुनी जाताजाता उगाच थमलो..
अजून होता वेळ पुरेसा दिशा उजळुनी उजाडण्याला
अंधुकलेल्या वातावरणी कुंदपणाचा गुबार झाला..
ㅤ
दंहिवर कसले, गहिवरलेल्या आभाळाचे अश्रु ठिबकती
अन्यमनस्का हवा कोंडुनी धुम्मस पडदा सगळ्यावरती..
चुकून कुठल्या झाडावरती घरट्यामधुनी चिवचिव होई
चुकार बगळा नदीकाठचा फडफड करुनी उडून जाई..
ㅤ
अंधाराला चिरून गेला टिटवीचा स्वर तिखट कापरा
मासोळीचा सूर मारता चुबुकचुबुक तो सूर बावरा..
फिकट उजेडाची ये चाहुल, जरा उगवती पांढुरलेली
तरी तजेला नव्हता कसला, झाडेझुडुपे मरगळलेली..
ㅤ
खरेच का रे निसर्ग होता विषण्ण इतका केविलवाणा
किंवा माझ्या मनास वाटे अपुल्यासम तो उदासवाणा..?
रविवार, १९ एप्रिल, २००९
आज पहाटे
१:४५:०० PM
|
·÷±‡±Sumit±‡±÷·
लेबल: कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
लेबल: कविता , मराठी कविता , Marathi Kavita , Marathi poem
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
आता लिहा मराठीत
सुचना
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .
ह्या कविता विविध माध्यमातून घेतल्या आहेत .
जर या मधील कोणाची कविता असेल तर आपले पूर्ण नाव टिप्पणी मध्ये सोडावे .




0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा